Hrafnkell Stefánsson, deildarforseti Handrita- og leikstjórnardeildar, hefur tilkynnt um nýtt samstarf við Les Arcs kvikmyndahátíðina sem haldin er árlega í Ölpunum í Frakklandi. “Film School Village” verkefnið er spennandi vettvangur fyrir nemendur útskrifaða frá helstu kvikmyndaskólum Evrópu og nú mun Kvikmyndaskóli Íslands taka beinan þátt og velja útskrifaðan nemanda til að senda. Hrafnkell fræddi okkur um þetta magnaða tækifæri.

Kvikmyndahátíðin Les Arcs hefur boðið einum útskrifuðum leikstjóra úr kvikmyndaskólanum á “Film School Village” sem er samframleiðslu markaður fyrir kvikmyndir í fullri lengd og verður haldinn dagana 16.-19. desember næstkomandi. Sá nemandi sem verður fyrir valinu fær flug út á hátíðina, gistingu, mat, passa á hátíðina ásamt skíðapassa og fær svo tækifæri til að kynna verkefnið sitt fyrir mögulegum framleiðendum. Einnig má leikstjórinn taka með sér eigin framleiðanda, sem fær sömu úthlutun að undanskyldu flugfari.
Þetta er í fyrsta sinn sem nemandi frá Kvikmyndaskóla Íslands er boðið og við vonum að verði áframhald á þessu samstarfi næstu árin.

Hvað varð til þess að þetta samstarf hófst ?

Við höfum verið að auka alþjóðlegt samstarf undanfarinn ár, frá því við gengum í CILECT alþjóðasamtök kvikmyndaskóla, en þar sem við erum í hópi bestu 140-150 kvikmyndaskóla í heiminum. Þetta er ákveðinn gæðastimpill á námið, og þá nemendur sem útskrifast frá okkur, og opnar fyrir tækifæri sem þessi. Sem dæmi héldum við handrita vinnusmiðju með nemendum Kvikmyndaskólans og FAMU.

Hvað er Film School Village verkefnið ?

Film School Village er samframleiðslu markaður fyrir nýútskrifaða nemendur úr kvikmyndaskóla og miðað er við að þeir hafi útskrifast á undanförnum tveimur árum. Á markaðnum gefst þátttakendum tækifæri til að kynna mynd í fullri lengd sem þau hafa í vinnslu. Það inniheldur kynningu, ýmisleg tækifæri til að mynda tengslanet, ráðgjöf, vinnustofur og beina fundi með framleiðendum. Það eru um það bil 300 framleiðendur sem taka þátt í markaðnum og því mörg tækifæri til að finna réttu tengiliðina fyrir hvert og eitt verkefni. Svo veitir þátttaka aðgang að sýningum hátíðarinnar, ásamt skemmtunum og skíðapassa.

Það er verið að leita að leikstjóra sem hefur á teikniborðinu kvikmynd í fullri lengd. Að lágmarki þarf að liggja fyrir ítarlegt treatment, en auðvitað því lengra sem verkefnið er komið á veg, því betra. Valnefnd innan skólans mun fara yfir verkefnin sem berast.

Hverjir koma til greina til að taka þátt ?

Nemendur frá Kvikmyndaskóla Íslands sem útskrifuðust frá maí 2015 til dagsins í dag og eru titlaðir leikstjórar. Það þýðir að nemendur sem eru að hefja nám á 4.önn í haust eru einnig gjaldgengir til þess að taka þátt. Ég veit um allnokkra útskrifaða nemendur sem hafa spennandi verkefni í burðarliðunum, sum sem urðu til í námi þeirra í KVÍ og er ég mjög spenntur að sjá hvaða nemendur og verkefni sækja um.

Hvernig skal skila inn verkefninu og hver er lokadagur þátttöku ?

Verkefni þarf að skila inn í síðasta lagi þann 31.ágúst næstkomandi, ítarlegt “treatment” og blaðsíðu um stöðu verkefnis, og mun valnefnd innan skólans skoða hvert og eitt og velja úr það sem þeim líst best á. Umsóknum skal senda inn á tölvupóstfangið hrafnkell@als1.broxford.shared.1984.is og tilkynnt verður um sigurvegara upp úr miðjum september.

Stórkostlegt tækifæri fyrir útskrifaða leikstjóra frá Kvikmyndaskólanum hjá Les Arcs kvikmyndahátíðinni

Eyþór Jóvinsson, útskrifaður frá Handrit og Leikstjórn hjá Kvikmyndaskólanum, hefur vakið mikla athygli að undanförnu. Hann leikstýrði stuttmyndinni „Skuggsjá“ eftir Magnús Ingvar Bjarnason og vann náið með honum að handritinu og hefur myndin þegar hlotið tvenn verðlaun á kvikmyndahátíðum. Við náðum tali af Eyþóri og hann sagði okkur frá fyrstu skrefunum sem drógu hann út í kvikmyndir og ferlinu síðan

Fyrst og fremst var það söguformið. – Ég hef aldrei verið mikill kvikmyndanördi, eins og svo margir, heldur hef ég fyrst og fremst gaman að góðum sögum, og sumar sögur henta í bækur, aðrar sem málverk, ljóð eða brandari í góðum vinahóp. En svo hentar kvikmyndaformið öðrum sögum best. Og þannig var það í mínu tilfelli. Ég heyrði af góðri sögu sem mig langað um leið að setja í myndrænt form og úr varð fyrsta stuttmyndin mín. Þar heillaðist ég af því hve margslungið kvikmyndaformið er og hve frjálsar hendur maður hefur með að koma sögunni til skila á margvíslegan hátt

Stuttmyndin sem Eyþór gerði fyrir útskrift var grunnurinn að stærra verkefni

Útskriftarverkefnið mitt var stuttmynd um hann „Arnbjörn“, sem er ættfræðingur á tíræðisaldri. Stuttmyndin var unnin út frá verkefni að mynd í fullri lengd sem ég er að vinna að um þessar mundir. Og ákvað ég því að nýta útskriftarmyndina sem „proof of concept“ fyrir þá kvikmynd.

Eyþór hefur haft nóg að gera frá útskrift í fjölbreyttum verkefnum og skipuleggur kvikmyndahátíð

Ég hef verið að vinna við hin og þessi verkefni eftir útskrift, jafnt mínum sem annara. – Frá því í vor hef ég verið að vinna í spennuþáttunum „Stella Blómkvist“ sem er nú nýlokið. Núna er ég að skrifa út mína fyrstu mynd, samhliða því að skipuleggja Gamanmyndahátíð Flateyrar sem verður haldin í byrjun september

Næsta kvikmyndaverkefni sem ég hef tekið að mér er varðandi myndina „Lof mér að falla“, sem Baldvin Z leikstýrir og skrifar. Þá er ég einnig á fullu að vinna að minni fyrstu mynd í samstarfi við Grímar framleiðanda, en við áætlum tökur sumarið 2019. – Þess fyrir utan eru nokkur spennandi verkefni og tilboð á borðinu sem ég er að skoða

Þessa stundina er það „Arnbjörn“, en ætli það sé ekki alltaf þannig, að maður er að vinna að sínu draumaverkefni, svo þegar það er frá, þá verður bara til eitthvað nýtt draumaverkefni

Það verður spennandi að fylgjast með Eyþóri á næstu árum og óskum við honum góðs gengis

Eyþór Jóvinsson, handritshöfundur og leikstjóri, er með mörg spennandi verkefni á prjónunum

Ólöf Birna Torfadóttir segir okkur frá námi, framtíðarplönum og vinnu eftir útskrift

Elsa G. Björnsdóttir er útskrifuð úr Leiklist frá Kvikmyndaskólanum og hefur gengið stórvel með stuttmynd sína, „Kári“. Við höfðum samband við Elsu og fengum að fræðast um ferlið, hugmyndina á bakvið kvikmyndina og hvað fékk Elsu til að hella sér út í kvikmyndalistina

Ég man ekki eftir mér öðruvísi en með ástríðu fyrir leiklist og kvikmyndagerð. Vonlaust að svara því hvað heillaði mest, man bara að bakterían gersamlega helltist yfir mig þegar ég var c.a. 7 ára og fékk smá aukahlutverk í íslensku kvikmyndinni „Húsið“. Ég elska þessa vinnu bara einlæglega og þar sem ég fæ ekki næg tækifæri til að leika í verkum annarra, þá bý ég vinnuna bara til sjálf. Enda er þessi vettvangur kjörinn til að segja sögur á sjónrænan hátt, finnst bara verst að geta ekki verið bæði á bak við og fyrir framan myndavélina á sama tíma

Elsa hefur vakið mikla athygli á samfélagi heyrnalausra árum saman og er myndin hennar enn frekari fræðsla um aðstæður heyrnalausra áður fyrr

Stuttmyndin „Kári“ er í raun saman safn af annars vegar skáldskap og mörgum litlum sögum, bæði sannsögulegum sem og munnmælasögum úr döff samfélaginu, þ.e. samfélagi heyrnarlausra, sem þekkja öll það tímabil þegar táknmálið var bannað og fjölskyldur notuðu einhvers konar heimatilbúið táknmál í allra einföldustu samskiptin. Döff fólk sem búsett var úti á landi á þeim tímum man líka vel eftir því að vera rifið í burt frá fjölskyldunni án þess að fá skýringu, né hafa neinn skilning á því sem var að gerast. Aðstandendur, sérstaklega þá foreldrar, finna sum hver enn fyrir þeim erfiða sársauka sem fylgdi því að þurfa að senda börnin sín ung að árum suður á heimavist og geta ekki einu sinni gefið þeim útskýringu á hvað væri að gerast, en þeim sögum er líka mikilvægt að koma til skila svo þær endurtaki sig ekki

Upplifun Elsu af kvikmynda ferlinu var afar jákvæður og leystist vel úr öllum hindrunum

Ferlið gekk ótrúlega vel fyrir sig, til að byrja með var bæði undirbúningur og tökur eins góðar og hægt var að hugsa sér, enda var ég með stórkostlegan leikarahóp og tökulið, en þegar peningarnir kláruðust eftir tökur og grófklipp, þá varð allt stopp í nokkrar vikur og ég gat ekki klárað tónlist og hljóðvinnslu. Mér datt þá í hug að prófa Karolina Fund og athuga hvort fólk vildi styrkja myndina svo hægt væri að klára hana tímanlega fyrir umsóknarfrest hjá Clin d’Oeil hátíðinni, og það tókst á ótrúlega magnaðan hátt því tveimur dögum áður en söfnunin kláraðist vantaði enn 50% upp á að ná markmiðinu. Reyndar finnst mér allt við Kára hafa gengið skuggalega vel því það voru nefnilega nokkrir hlutir og atriði í kringum myndina sem ekki hefðu átt að ganga upp en bara gengu! Það fylgir henni einhver mögnuð lukka og ég trúi því að þessi mynd hafi bara átt að verða til alveg sama hvað, ég fæ nefnilega gæsahúð þegar ég hugsa um þetta ótrúlega ferli í heild.

Myndin hefur hlotið verðskuldaða athygli og verður án efa framhald þar á, enda vann hún verðlaun fyrir bæði besta leikstjóra og bestu mynd á Clin d’Oeil hátíðinni

Ferðalag „Kára“ byrjar meira að segja skuggalega vel, tvenn verðlaun á fyrstu kvikmyndahátíðinni sem hún er sýnd á, því átti ég engan vegin von á enda samkeppnin mun harðari í ár. Núna voru mun betri myndir auk þess sem fjöldi tilnefndra mynda var fleiri, þ.e. 14 flottar stuttmyndir og 14 leikstjórar, sem margir hverjir hafa mun meiri reynslu en ég, voru þarna að keppast um sömu verðlaunin. Ég get ekki ímyndað mér annað en að framhaldið verði gott hjá „Kára“.

Framtíðin er björt og ferðalag „Kára“ er alls ekki lokið

Myndin verður send næst á kvikmyndahátíð á Spáni ,en umsóknarfresturinn rennur út í ágúst og verður síðan frumsýnd í Reykjavík í haust ásamt því að vera bókuð á kvikmyndahátíð í Stokkhólmi í lok nóvember. Planið er að finna og senda hana núna á næstu vikum á enn fleiri hátíðir. Ég hafði því miður ekki tíma fyrr en eftir útskrift til að skoða framhaldið fyrir „Kára“ eftir að umsóknarfresti lauk á Clin d’Oeil hátíðina, því ég ákvað að setja B.A námið mitt í forgang og einbeita mér að náminu og því að útskrifast frá HÍ, en hlakka mjög mikið til þess að fylgja myndinni eftir núna.

Eins og áður sagði verður „Kári“ frumsýnd í haust og verður fræðandi að fylgjast með henni á næstu misserum, við óskum bæði „Kára“ og Elsu góðs gengis

Mynd Elsu G. Björnsdóttur, „Kári“ , vann nýverið til verðlauna á alþjóðlegri kvikmyndahátíð

Við náðum tali af Arnari Benjamín Kristjánssyni framkvæmdastjóra og fengum að forvitnast um fyrirtæki þeirra sem átti sín fyrstu skref í Kvikmyndaskólanum. Þeir drengirnir hófu samstarf sitt árið 2011 og hafa vaxið hratt síðan

Flestir okkar byrjuðu að vinna saman á annari önn okkar í Kvikmyndaskólanum árið 2011, þá gerðum við stuttmyndina „Eitt Skot“. Þá vorum við bara fjórir af átta en svo þegar að kvikmyndaskólinn lenti í lokunum haustið 2011 mælti stjórnarformaður skólans þau orð að tækjaleigan stæði öllum opin á meðan skólinn væri lokaður og við tókum hann á orðinu og gerðum vefseríuna „Ævintýri á einkamál“. Þá bætust aðrir þrír við og hópurinn varð til. Seinna hætti einn af okkur og við bættist hann Hilmar Loftsson sem er ekki úr Kvikmyndaskólanum en hafði lært teiknimyndagerð og kvikmyndabrellur í Tækniskólanum. Við stofnuðum svo fyrirtækið okkar formlega árið 2013 og höfum síðan gert tvær myndir í fullri lengd og 12 stuttmyndir.

Með hugmyndaflugið að vopni sáu þeir opinn möguleika á kvikmynda markaðnum

Okkur langar bara til að segja sögur. Þegar við vorum í kvikmyndaskólanum var oft talað um hvað íslenskar kvikmyndir væru einhæfar og leiðinlegar og okkur langaði einfaldlega að breyta því. Mannkynið er þeim hæfileika gætt að geta sagt sögur og hvar værum við ef við hefðum þær ekki?

Hópurinn er fjölbreyttur með meiru og gerir það að verkum að þeir geta tekið að sér afskaplega fjölbreytt verkefni, og þá einnig á alþjóðlegum vettvangi

Við erum átta eigendur og stofnmeðlimir en svo eru þrír aðrir sem eiga ekki hlut en vinna með okkur í flestum verkefnum okkar.
Arnar Benjamín er framkvæmdastjóri og framleiðandi, hann sér um að fjármagna myndirnar okkar sem og að skipuleggja tökur og fleira, Guðni Líndal er leikstjóri og handritshöfundur. Hann er einnig yfir þróun (e. Head of Development), þ.e. að hann þróar flest verkefni sem við tökum að okkur og vinnur með utanaðkomandi leikstjórum við að laga handritin sín áður en við förum í tökur, Páll Ingi er handritshöfundur og er líka að þróa handrit (e. VP of development), Viggó Hansson er kvikmyndatökumaður og skýtur flest okkar verkefni, Stefán Örn er einnig kvikmyndatökumaður en er samt mest í að vera “focus puller” og fyrsti aðstoðartökumaður, Ari Rannveigarson er hljóðmaður, Eyjólfur Ásberg er aðstoðarleikstjórinn okkar og Hilmar Loftsson sér um grafíska hönnun hjá okkur. Þá eru einnig þrír aðrir með okkur en þeir eru Einar Pétursson sem er framleiðandi og er staðsettur í Bandaríkjunum, hann mun sjá um að reka skrifstofuna okkar þar sem við áformum að opna í október, Haraldur Thorlacius er með okkur sem framleiðandi og Simon Deeley er nýkominn til okkar sem handritslesari en hann er staðsettur í London og sér um að lesa handrit sem okkur berast á ensku

Þeim leiðist greinilega ekki og eru með fjölmörg verkefni í vinnslu

Við vorum að klára að skjóta tvær stuttmyndir í Edinborg í Skotlandi. “Donor” í leikstjórn Guðna Líndal sem skrifar einnig handritið og svo “A Skinny Girls Guide to Gaining Weight” sem er einnig eftir Guðna Líndal en er í leikstjórn Sölmundar Ísaks. Við áformum að þær verði tilbúnar í byrjun október og stefnan með þær er að senda á hátíðir um víða veröld.
Þá erum við með réttinn að bókinni „Þín eigin þjóðsaga“ eftir Ævar Þór Benediktsson og erum að vinna að því að breyta henni í sjónvarpsþætti sem Guðni Líndal skrifar ásamt Ævari.
Við erum einnig að vinna að þróun kvikmyndar sem heitir “Among Shadows” í samstarfi við sænska og finnska framleiðendur ásamt því að vinna að kvikmynd í fullri lengd eftir Guðna Líndal þannig að það er margt á prjónunum hjá okkur.

Heilmikil vinna hefur farið í að byggja upp fyrirtækið og er ekki hægt að segja annað en að framtíðin sé björt

Við höfum tekið okkur 5 ár í að byggja upp orðspor og nafn og öll sú vinna er að skila sér smátt og smátt. Við ætlum að opna skrifstofu í Los Angeles í haust en þá flytur Hilmar út og hann og Einar munu sjá um að reka skrifstofuna okkar þar.
Þá er draumurinn að geta unnið að okkar verkefnum því að við höfum allmörg draumaverkefni sem okkur langar að ráðast í.

Það verður spennandi að fylgjast með þeirra framleiðslu í Fenrir Films í framtíðinni og óskum við þeim góðs gengis

Starfsmenn Fenrir Films eru að takast á við skemmtileg verkefni og þeirra á meðal eru fyrrverandi nemendur Kvikmyndaskólans

Magnús Ingvar Bjarnason er útskrifaður úr Skapandi tækni hjá Kvikmyndaskólanum og útskriftarmynd hans, „Skuggsjá“ var nýlega valin til þátttöku á Nordisk Panorama stutt-og heimildarmynda hátíðinni. Við fengum aðeins að forvitnast um hvaðan áhugi hans á kvikmyndum kom, um stuttmyndina og hans ferli í framleiðslunni.

Ég var rosalegt vídeóspólu-barn og sat heilu dagana fyrir framan sjónvarpið. Uppáhalds spólan mín var Moonwalker með Michael Jackson og Joe Pesci. Myndin var samanofin úr nokkrum tónlistarmyndböndum með Michael Jackson og þau voru svo tengd saman í söguþráð. Eins og allir ættu að vita þá voru tónlistarmyndbönd Jacksons oftast mjög súrrealísk og einstök og það heillaði mig svo mikið að spólan fór varla úr tækinu og mátti þola örugglega mörg hundruð áhorf.
Það er einmitt það sem heillar mig við kvikmyndagerð, hvernig við getum upplifað nýja og spennandi heima og víddir sem eru ólíkir raunveruleikanum, eitthvað sem að kitlar heilann og situr með manni eftir áhorf. Svo þegar ég varð aðeins eldri þá komu DVD diskarnir og á þeim voru oftast ‘’behind the scenes’’ og þá gat maður loksins fengið smjörþefinn af því hvernig myndir voru gerðar og ég hafði oft meiri áhuga á því heldur en myndunum sjálfum. Svo í grunnskóla bauðst mér að fara á stuttmynda námskeið hjá Baldvini Z, og þá var ekki aftur snúið.

Upphaf hverrar hugmyndar er mismunandi og Magnús finnur sig greinilega vel i samstarfi við aðra

Í upphafi var ég bara með svona ‘’concept’’ hugmynd en vantaði sjálfa söguna á bakvið hugmyndina. Þar sem ég hef lítinn áhuga á eða þolinmæði við að setjast niður og skrifa, en hef nú samt sem áður mjög gaman af því að kasta á milli hugmyndum, þá leitaði ég til samnemanda míns, Eyþórs Jóvinssonar og við unnum náið saman með handritið auk leiðbeinanda míns sem var Óskar Þór Axelsson.

Oft getur verið flókið að koma hugmynd í framkvæmd, en ferlið reyndist Magnúsi þægilegt

Þetta gekk bara skuggalega vel, ég hafði það að markmiði frá upphafi að hanna handritið þannig að ég þyrfti sem fæsta leikara, tökulið og tökustaði og reyna þá frekar að gera handritið áhugavert. Ég fékk Eyþór líka til að leikstýra þar sem ég var fastur á bakvið myndavélina og sem betur fer erum við báðir mjög skipulagðir og höfðum mjög góða heildarsýn á verkefninu svo að tökurnar gengu eins og í sögu.

Myndin hefur bæði fengið verðskuldaða athygli og hlotið verðlaun á kvikmyndahátíðum

Skuggsjá vann svo tvær innlendar stuttmyndahátíðir, bæði Gullmolann í stuttmyndahátið Kópavogs, og svo Frostbiter horror film festival sem haldin var í fyrsta skipti á Akranesi í fyrra. Svo var hún nýlega tilnefnd sem besta stuttmyndin á Nordisk Panorama sem verður haldi í Málmey í Svíþjóð í september

Og hvert er svo stefnunni heitið í kjölfar þessa?

Eftir útskrift ákvað ég að festa mig ekki í vinnu utan kvikmyndaiðnaðarins, því að ég vissi að það var það sem ég vildi vinna við. Sumarið og haustið tók ég þátt í sem flestum verkefnum sem mér bauðst, flest ólaunað þó, bara til að afla mér reynslu, þekkingar og sambanda. Sem betur fer átti ég smá afgang af námslánunum. Í dag þegar liðið er rúmlega ár frá útskrift þá er ég að vinna hjá framleiðslufyrirtækinu Tjarnargatan sem tökumaður og klippari, en nýlega hef ég líka unnið að nokkrum stuttmyndum. Ég hef aldrei verið mikið fyrir það að skipuleggja framtíðina, ég flýt bara einhvernveginn með straumnum. En draumurinn er nú samt að leikstýra annari stuttmynd og að fá að skjóta mynd í fullri lengd, en sá draumur gæti hugsanlega ræst í náinni framtíð.

Stuttmyndin „Skuggsjá“ eftir Magnús Ingvar Bjarnason hefur vakið verðskuldaða athygli

Knútur Haukstein er fjölhæfur einstaklingur sem útskrifaðist Leiklistadeild Kvikmyndaskólans. Í gær kom út myndband með hljómsveitinni Major Pink, en þar sá Knútur um leikstjórn og myndatöku og skrifaði handritið ásamt söngvara hljómsveitarinnar, Gunnari Inga Valgeirssyni. Við náðum tali af Knúti og fengum að forvitnast eilítið.

Það sem heillar mig mest við kvikmyndagerð er að þetta er listform sem getur sameinað svo margar listgreinar. Kvikmyndir eru sögur, tónlist, ljósmyndir, ljóð, myndasögur og málverk sameinað undir einn flokk sem nefnist „Kvikmyndir“. Möguleikarnir eru endalausir en þeir eiga það allir sameiginlegt að hægt er að segja sögu með hreyfandi myndum.

Tónlistin heillar greinilega líka og hefur Knúti tekist að sameina þessar ástríður vel.

Knútur Haukstein Ólafsson segir okkur frá verkum sínum og fjölbreytni í starfi eftir útskrift úr Kvikmyndaskólanum

Dagur de’Medici Ólafsson, útskrifaður úr Skapandi tækni og Daníel Bjarnason, útskrifaður úr Leikstjórn og framleiðslu, eru um þessar mundir í upptökum í Eþíópíu undir framleiðslu Skot Productions. Við náðum tali af Degi og fengum að forvitnast um hvað varð þess valdandi að hann valdi sér framtíð í kvikmyndalist og nánari upplýsingar um verkið sem þeir félagar eru að vinna.

Það sem heillar mig helst við kvikmyndagerð er að það eru engar reglur, að geta sýnt fegurðina í því sem ljótt er og gert það sem fagurt er ljótt. Að geta stjórnað tilfinningum áhorfandans með myndavél, hljóði og klippingu. Til þess horfum við á bíó, til þess að komast í annað ástand, finna aðrar tilfinningar…. Ég vil vera sá sem skapar þær tilfinningar.Þegar ég byrjaði í kvikmyndanámi var markmiðið alltaf að vinna sem tökumaður erlendis sem náttúrutökumaður, heimildartökumaður eða stríðsfréttamyndari. Með tímanum breyttust aðstæður og sá draumur vék fyrir öðrum. En þessi ferða-ævintýra-bóla brennur enn í mér. Við Daníel höfum unnið mikið saman og ferðast erlendis fyrir vinnu áður svo það var ekki nokkur spurning um það hvort að ég tæki þetta erfiða verkefni að mér. Einnig finnst mér frábært að geta verið partur af því að opna Barnaþorp í Eþíópíu.

Dagur og Bjarni eru að vinna saman myndband til að vekja athygli á opnun nýs barnaþorps í Tule Moye fyrir SOS barnaþorpin og eru að upplifa nándina við fátæktina og skortinn sem gerir barnaþorpin svo nauðsynleg og er svo langt frá aðstæðum hér heima á Íslandi.

Það sem kom mér mest á óvart er hvernig fólkið sem við erum að mynda lifir, maður hefur séð myndir og svona frá fátækrasvæðum í Afríku en aldrei hefði mér dottið í hug að ástandið væri svona slæmt. Hefur því ferðin tekið mun meira á andlegu hliðina en þá líkamlegu. Hér eru ótal mæður með 6-12 börn sem að þurfa að vinna á hverjum degi svo að börnin þeirra fái eitthvað að borða, ofast er ekkert til fyrir þær. Hér höfum við hitt börn sem hafa klæðst sömu fötunum í 2-3 ár daglega og eru fötin grá því húsin og umhverfi eru smíðuð úr mold og myndu ekki einu sinni standast skilyrði og reglur um fjós og fjárhús á Íslandi. Hér höfum við verið að keyra framhjá fólki sem gengur 6-10 kílómetra í sinni daglegu vatnsferð sem oft endar með því að þau koma tómhent til baka. Hér eru 90.000 börn á götunni, yfirgefin af foreldrum sínum. Hér deyja fleiri þúsund börn mánaðarlega úr hungri og sýkingum.

Við vonum að myndin minni fólk á það sem það nú þegar veit, að ástandið hérna er hræðilegt og það er fólk eins og ég og þú hérna sem að lifa skelfilegu lífi. Maður gleymir því á Íslandi, skiljanlega getur maður ekki verið að hugsa um hræðilega hluti allan daginn, en mikið vona ég að fólk sjái myndina og styrki verkefnið til þess að SOS geti byggt þetta þorp sem er svo nauðsynlegt. Eftir 2-3 ár förum við svo aftur að skoða framfarirnar á svæðinu.

Þetta er mikilvægt verk sem þeir eru að vinna og vonumst við til að sjá afraksturinn i náinni framtíð, en ef þið hafið áhuga á að styrkja við starfið bendum við á heimasíðu SOS barnaþorpanna

Dagur de’Medici Ólafsson og Daníel Bjarnason eru í Eþíópíu að taka upp fyrir SOS Barnaþorpin

Nemendur fyrrverandi sem núverandi voru áberandi á heimildamyndahátíðinni Skjaldborg nú um helgina.

Af myndum útskrifaðra nemenda ber að nefna  Stökktu en sem útskrifaðist sem leikari vorið 2012 úr skólanum er höfundur hennar.

Örvar Hafþórsson útskrifaðist í maí úr Leikstjórn/framleiðsla átti myndina Ég fer bráðum að koma. Nemendur sem enn stunda nám í Kvikmyndaskóla Íslands og áttu myndir á hátiðinni voru Mahesh Raghavan með mynd sína Siggi’s Gallery, Guðjón Ragnarsson með Raise the Bar, Inga Óskarsdóttir með Blóð, sviti og Derby, Elfar Þór Guðbjartsson með og að síðustu Juan Albarran með A Portrait of Reykjavik. Öll stunda þau nám í Handritum/leikstjórn.

Kvikmyndaskóli Íslands óskar þeim öllum til hamingju með þátttökuna í hátíðinni í ár.

Nemendur Kvikmyndaskóla Íslands áberandi á Skjaldborgarhátíðinni

Fréttir Í fréttum var það helst